Сацыялагічны тып асобы апавядальніка як крытэрый дыферэнцыяцыі сучаснага беларускага травелогу

Abstract

Артыкул прысвечаны выяўленню асноўных жанравых адметнасцей травелога. На падставе са цыялагічных канцэпцый навукоўцаў Захаду зроблена спроба класіфікацыі беларускіх травелогаў на 8 раз навіднасцей у залежнасці ад тыпу аўтарскай інтэнцыі. На прыкладзе беларускай прозы пачатку XXI ст. («Камяні тых сядзібаў» К. Цвіркі, «Настальгія» С. Абламейкі, «Сшыткі» А. Глобуса і «Рома едзе» Р. Свечнікава) акрэсленыя наступныя рысы падарожных нататак: сумяшчэнне жанравых рысаў нон фікшн, публіцыстыкі і навуковых даследаванняў; пазіцыянаванне маршрута руху ў якасці стрыжня вы казвання; адсутнасць сюжэтнай лініі; эвалюцыя аўтарскай эмпірыі на працягу твора; дыскрэтнасць тэмпаральна-прасторавай арганізацыі, а таксама наяўнасць разнастайных сэнсавых апазіцый.